ആദ്യാക്ഷരം

എന്താ നമ്മള്‍ ആദ്യം തിരിച്ചറിയുന്ന അക്ഷരം? അ? A? അതോ ഇനി ഡി പി ഈ പി സ്റ്റൈലില്‍ "റ" ആണോ?

അക്ഷരം പഠിച്ചു തുടങ്ങും മുന്നേ തന്നെ ദത്തന്‍ ഒരക്ഷരത്തിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒരക്ഷരമാല കണ്ടിട്ട് അവന്‍ അതില്‍ ഒരക്ഷരം തൊട്ടു

"G കണ്ടോ മോനേ"


ദീര്‍ഘകാലം ലിഫ്റ്റ് ഓപ്പറേറ്റ് ചെയ്ത പരിചയം ആണ്‌ . G താഴെ പോകാന്‍ , 2 വീട്ടില്‍ പോകാന്‍.

ദത്തനും തീയറി ഓഫ് ഇവല്യൂഷനും

ചിത്രം വിക്കി പീഡിയയില്‍ നിന്ന്


ജന്തുക്കളാണ്‌ ദത്തനു ഏറ്റവും താല്പ്പര്യമുള്ള വിഷയം. ഞാനോ വിദ്യയോ ഒരിടത്തിരിക്കുന്നത് കണ്ടാല്‍ ഉടന്‍ അവന്‍ കുറേ പുസ്തകങ്ങളും താങ്ങി വരും- "നമുക്ക് പാച്ചാം മോനേ?"

പാച്ച് പാച്ച് ഒരു എം എസ് സി സുവോളജി കിട്ടാറായി എനിക്ക്. ഓരോ ജന്തുവിന്റെ പടം കാണുമ്പോഴും അതിന്റെ ഒരു വിവരണം കൊടുക്കണം- അതും നേരത്തേ പറഞ്ഞ പാഠം തന്നെ അല്ലെങ്കില്‍ അവനു ദേഷ്യവും വരും. ചീറ്റയുടെ പടം കാണിച്ചാല്‍ അതിന്റെ ഓട്ടത്തെക്കുറിച്ച് പറയണം ആദ്യം, പിന്നെ ചീറ്റയെയും ജാഗ്വാറിനെയും ടൈഗറിനെയും എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാം എന്ന് പറയണം. അത് ജിറാഫ് ആണെങ്കില്‍ ജിറാഫ് കുഞ്ഞു വാവയെ നക്കാന്‍ കഴുത്തു കുനിച്ചു വരുന്നത് കാണിക്കണം.

അങ്ങനെ പാച്ച് ഒരു ടൂക്കനെ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു.
"ഇത് ടൂക്കന്‍ ആണു മോനേ. അതിന്റെ ചുണ്ട് കണ്ടോ, സ്പൂണ്‍ പോലെ. ആ ചുണ്ട് വച്ച് ടൂക്കന്‍ ഇഷ്ടമുള്ളതെല്ലാം എടുത്ത് കഴിക്കും. ദത്തന്‍ സ്പൂണ്‍ വച്ച് ചോറുണ്ണില്ലേ അതുപോലെ."

ദത്തനു ടൂക്കനെ വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

" ഈ ചുണ്ടുകൊണ്ട് ടൂക്കന്‍ സാമ്പാറ്‌ കോരി കുടിക്കും."

ഓ സാമ്പാറ് കുടിക്കാനുള്ള സൗകര്യത്തിനാണ്‌ ഇവന്റെ ചുണ്ട് ഗോകര്‍ണ്ണം പോലെ ആയത്. ഇവല്യൂഷന്റെ ഒരു പവറേ.

(ഇഷ്ടമുള്ളത് സ്പൂണ്‍ കൊണ്ട് തുടങ്ങിയ എന്റെ പ്രയോഗങ്ങളാണ്‌ അവനെ വഴി തെറ്റിച്ചത്. അവനിഷ്ടം സാമ്പാറാണ്‌)

തനിയാവര്‍ത്തനം

ദത്തനും ഞങ്ങളും ലുലു സെന്ററില്‍ സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങുകയാണ്‌. ഞാന്‍ ഒരു പാക്കറ്റ് ബണ്‍ എടുത്തു.
"ബ്രെഡ് എടുത്തോ മോനേ?"
"ബ്രഡ് അല്ല ദത്താ, ബണ്‍"
ദത്തന്‍ ഒരു പാക്കറ്റ് കൂടി എടുത്ത് എന്റെ കയ്യില്‍ തന്നു.
"ദാ, ടൂ."

അഞ്ചെട്ടു മാസം മുന്നേ "ട്രീ, ഫോര്‍, ഫൈ" എന്ന് മരങ്ങള്‍ എണ്ണിയതിന്റെ ആവര്‍ത്തനം.

ശരിയായ പ്രയോഗം

ചില വാക്കുകള്‍ നമ്മള്‍ പ്രയോഗിക്കുന്നത് അത്ര ശരിയല്ല. ദത്തന്‍ അത് പലപ്പോഴും ചൂണ്ടിക്കാട്ടാറുണ്ട്.
വീട്ടില്‍ നമ്മള്‍ കസേരയില്‍ ഇരിക്കും. പക്ഷേ കാറില്‍ എന്തിനാ ഒരു സീറ്റ് പ്രയോഗം? വണ്ടിയിലെ ദത്തന്റെ ബേബി സീറ്റിനെ അവന്‍ "ദത്തന്റെ കസേര" എന്നാണ്‌ വിളിക്കുക.

ഞങ്ങള്‍ രാത്രി കുറച്ചു നടക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയതാണ്‌. ദത്തനു തിരിച്ചു കയറണ്ടാ. ഞാന്‍ നയം പ്രയോഗിച്ചു
"രാത്രി ആയി മോനേ, എല്ലാവരും പോയി. ദാ ആ അങ്കിളിനെ കണ്ടോ? അങ്കിള്‍ വീട്ടില്‍ പോകുകയാ, നമുക്കും പോകാം"
ദത്തന്‍ മൊത്തത്തില്‍ പരിസരം വീക്ഷിച്ചു. സംഗതി ശരിയാണ്‌ എല്ലാവരും പോകുന്നു. അവന്‍ മേലേക്ക് നോക്കി
"അച്ഛാ വിമാനം പറന്ന് പോയി മോനേ. " (പോകുന്നു ആണ്‌ പോയി)
"ആണോ?"
"വിമാനം പറന്നു കൂട്ടില്‍ പോയി മോനേ"
അതല്ലേ നല്ല പ്രയോഗം. എന്തു താവളം, വിമാനക്കൂട്.

കലാസ്വാദനം

നമുക്ക് ആര്‍ട്ട് വര്‍ക്ക് ആസ്വദിക്കാന്‍ വല്യ പാടാ. ഒരു ഫോട്ടോ ഗാലറി അങ്ങനെ കണ്ടുപോകുകയാണ്‌ ഞാനും ദത്തനും. പീക്കോക്ക് ഉണ്ട്, കൂക്കഡൈല്‍ ഉണ്ട്, ഷീപ്പ് ഉണ്ട്, ഗില ഒണ്ട്. ഇതൊക്കെ ഞങ്ങക്ക് രണ്ടാള്‍ക്കും മനസ്സിലായി.

അപ്പോ ദേ വരുന്നു ഒരെണ്ണം. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ചിത്രം. മുറിക്കുള്ളിലെ ഇരുട്ടില്‍ നിന്നും ജന്നലിനു പുറത്തെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നോക്കി നില്‍ക്കുന്നു. ഇതെന്താ സംഗതി? പ്രതീക്ഷ? ഏയ്- അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു തരം നിരാശയാണ്‌. അന്ധകാരത്തിന്റെ കൂരിരുളില്‍ നിന്നും വെളിച്ചത്തിന്റെ വെട്ടത്തിലേക്ക് നിരാശയോടെ നോക്കുന്ന ഒരുത്തി? ഇനി വെളിച്ചം ദുഖ:മാണുണ്ണീ ടൈപ്പ് വല്ലതും ആണോ? അവര്‍ കൈ ജന്നലില്‍ പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്‌- ഇരുട്ടിന്റെ തടവറ തകര്‍ത്ത് വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പോകാന്‍ കഴിയാത്ത സങ്കടം ആണോ?

ഞാന്‍ സ്റ്റാളിയത് കണ്ട് ദത്തന്‍ ചോദിച്ചു
"എന്താ മോനേ?"
ഇവനോട് ചോദിച്ചു നോക്കാം, ചിലപ്പോ കറക്റ്റ് റിവ്യൂ കിട്ടും.
"ഈ ഫോട്ടോ എന്താ ദത്താ?"

ദത്തന്‍ മൊത്തത്തില്‍ പടം ഒന്നോടിച്ചു നോക്കി.
"ഇതോ? ഈ ആന്റിയുടെ വീട്ടില്‍ കറണ്ട് പോയതാ മോനേ."

അതായിരുന്നോ? ഞാന്‍ വെറുതേ ഇരുട്ടില്‍ തപ്പി.

ദത്തനും ജങ്ക് ഭക്ഷണങ്ങളും

അശ്വദ്ധാ-അരിമാവ്
ദത്തനെ ജങ്കൊന്നും കൊടുക്കാതെ സൂക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു അടുത്തിടവരെ. അവന്‍ സ്കൂളിലോ മറ്റോ പോകുന്നതോടെ ഇതെല്ലാം കഴിച്ചു തുടങ്ങുമെന്ന് അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല, പോകും വരെ അങ്ങനെ പോകട്ടേന്നു വച്ചു. ഈയിടെ കടയില്‍ പോയപ്പോള്‍ ദത്തന്‍ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടു- കുട്ടികള്‍ ബാസ്കിന്‍ റോബിന്‍സില്‍ നിരന്നു നിന്ന് ഐസ് ക്രീം കഴിക്കുന്നു. ഇദ്ദേഹം ഒരു രംഗവീക്ഷണം നടത്തി.

"അച്ച, ചേട്ട ദാ തൈരു കഴിക്കുന്നു"
ഞാന്‍ അത്ര പ്രതികരിച്ചില്ല. തിരിച്ചു വീട്ടില്‍ വന്നു.
"എനിക്കു തൈരു വേണം."
മിണ്ടാതെ ഒരു ബൗളില്‍ തൈരൊഴിച്ച് സ്പൂണുമിട്ട് കൊടുത്തു. പാവം.

അഡിക്ഷന്‍
ഇടയ്ക്ക് കുറച്ച് സുഹൃത്തുക്കളെ കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോല്‍ മാക്‌ഡൊണാള്‍ഡില്‍ നിന്നും ബര്‍ഗര്‍ വാങ്ങിത്തിന്നു. ദത്തന്‌ പാറ്റി ഒഴവാക്കി ബണ്‍ മാത്മേ കൊടുത്തുള്ളു.
"ഇഷ്ടമായോ മോനേ." എന്ന് അഭിപ്രായവും പാസ്സാക്കി ദത്തന്‍ മുഴുവന്‍ കഴിച്ചു.
(ചോദ്യം ഉത്തരം എന്ന വേര്‍തിരിവ് ദത്തനില്ല. ചോദ്യം തന്നെ ഉത്തരവും. മോനേ എന്നത് സ്നേഹം കൂടിയാല്‍ ആരെയും വിളിക്കുന്നതാണ്‌. 'അമ്മൂമ്മേ, സുഖമാണോ മോനേ' എന്നൊക്കെ ഫോണ്‍ ചെയ്തു ചോദിക്കാറുണ്ട്)

മറ്റൊരു വഴിക്കു പോയപ്പോഴല്ലേ, അവിടെയും മാക്ഡിയുടെ മഞ്ഞ ന.
"അച്ചാ, പാപ്പം വേണം മോനേ."
"എന്തു പാപ്പം വേണം?"
"ബ്രെഡും സാമ്പാറും."
"ങേ?"
കടയിലെ ഒരു ബര്‍ഗറിന്റെ പടം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി
"ഈ ബ്രഡും സാമ്പാറും വേണം"
ബണ്ണും മയൊണൈസും കെച്ചപ്പും ഒക്കെയാണ്‌ ബ്രഡും സാമ്പാറും. ഹും.

എന്താ ഒരു കുറവ്?

ഇതെന്താ സജിത്ത് അങ്കിളിനു മാത്രമേ വശം ചെരിഞ്ഞു പോസു ചെ‌യ്യാന്‍ പാടുള്ളോ? ഷംസ് അങ്കിളിനു മാത്രമേ ലൈറ്റും ഷേഡും വച്ച് പടം എടുക്കാനും പാടുള്ളോ?

സൈഡ് പോസില്‍ ഞാന്‍. ക്യാമറയ്ക്കു പിറകില്‍ അച്ഛ. എന്താ പ്രശ്നം?